مقام معظم رهبری (مدظله العالی) در سخنرانی ۱۴ خرداد ماه سالگرد رحلت امام خمینی (رحمهالله) اغتشاشگران را به چهار دسته تقسیم نمودند:
۱- مغرض، ۲- غافل، ۳- احساسی، ۴- ارازل و اوباش.
بر اساس تقسیم بندی یاد شده بیشترین جمعیت اغتشاشگر غافل و احساسی یا همان «جمعیت خاکستری» بودند. برآوردها بیانگر این است که بین ۴۰ تا ۵۰ درصد جمعیت اغتشاشگر، احساسی یا دسته سوم بودند. این گروه معمولاً مخالف برخی از سیاست های وضع موجود بوده اما اصل نظام را قبول دارند، بنابراین این گروه معاند نظام نیستند.
بین ۳۰ تا ۴۰ درصد جمعیت اغتشاشگر غافل یا دسته دوم بودند. این گروه بر اثر تحریک و شانتاژ سرویس های بیگانه تحت تاثیر فضای مجازی قرار گرفته و خواهان اصلاح وضع موجود هستند، این گروه معترض بوده و معاند نظام نیستند.
بین ۱۰ تا ۲۰ درصد جمعیت اغتشاشگر مغرض یا دسته اول بودند. این گروه معاند نظام بوده و طبق طراحی دشمن بدنبال براندازی نظام بودند. این گروه به سه حلقه تقسیم میشوند:
حلقه اول لیدرها و رهبران اصلی که در خارج از کشور بعنوان اتاق فکر هدایتگر اغتشاشگران در داخل کشور بودند.
حلقه دوم میدان داران داخلی و صحنه گردانان که مزدور دشمن و حقوق بگیر بودند.
حلقه سوم آشوبگران کف خیابان که بر اساس طرح های حلقه اول و با هدایت حلقه دوم از طریق روایت سازی دست اول در فضای مجازی و تصویرسازی غلط از تحولات میدانی، اقدام به تخریب و کشته سازی میکنند. بنابراین ابتدا باید با افراد حلقه اول شدیدترین برخورد امنیتی شود و با شدت کمتری با افراد حلقه دوم برخورد شود و نهایتاً افراد حلقه سوم باید تحت مراقبت و راهنمایی قرار گیرند، چون این افراد غافل و احساسی هستند و قابل هدایت میباشند.
حدود ۱۰ درصد جمعیت اغتشاشگر ارازل و اوباش بوده اند. این گروه دارای مطالبه و هدف خاصی نبوده اما بعلت لاابالیگری زمینه و بستر لازم جهت مخالفت با نظام و دولت را دارند و به همین دلیل طبق طرح دشمن با دریافت پول در اتمام اغتشاشات علیه نظام و دولت حاضر میشوند، بنابراین این گروه هم معاند نظام نیستند.
چنانچه جمعیت ج.ا.ایران را ۸۵ میلیون نفر بدانیم و بیشترین جمعیت اغتشاشگر حاضر در کف خیابان را ۴۰۰۰۰۰ (چهارصد هزار نفر) محاسبه کنیم یا به عبارتی نگاه حداکثری به حضور اغتشاشگران داشته باشیم, حدود ۰۴۷/ (چهل و هفت صدم جمعیت کشور) یعنی کمتر از نیم درصد جمعیت کشور در اغتشاشات حضور داشته اند.
برابر نرم های جهانی در تمام دنیا در مدنی ترین و دموکراسی ترین کشورها یا به عبارتی دیگر در بهترین حالت نیم درصد جمعیت هر کشور معاند نظام و دولت حاکم هستند که هنگام اغتشاش این جمعیت دست به اقدامات خشن و سخت میزنند مثل آتش زدن بانک و پمپ بنزین، پس اغتشاشات سال ۱۴۰۱ ایران ۳ درصد هم کمتر از نرم جهانی بود، بنابراین بحران امنیتی برای نظام ایجاد نکرده است، البته این به معنی سرپوشی و فریز کردن مشکلات موجود نیست بلکه باید مسئولین با استفاده از تمام ظرفیتهای موجود نسبت به حل مشکلات اهتمام جدی داشته باشند. اگر چنین نباشد همانند آتش زیر خاکستر در فرصت مقتضی با اولین جرقه شعله ور میشود.
برابر نرم های جهانی چنانچه تا نیم درصد جمعیت هر کشور اغتشاشگر و خرابکار باشند حالت چالش است. از نیم درصد تا یک و نیم درصد حالت تهدید است و از یک و نیم درصد تا دو درصد حالت بحران امنیتی است. بنابراین اغتشاشات ۱۴۰۱ ج.ا.ایران چالشی جدی بوده است، چنانچه مشکلات مرتفع نشود به تهدید امنیتی تبدیل میشود.
سلام استاد بسیار عالی و عالمانه بود .
سلام و سپاس
با سلام و عرض ادب محضر استاد ارجمند
گونه بندی مناسبی ارائه شد لیکن توجه به پیشنهاد حضرتعالی مبنی بررفع چالش ها در این زمینه امری ضروری و حیاتی است غفلت از این موضوع هزینه های جبران ناپذیری برای کشور به همراه خواهد داشت،دشمن هنوز ازاعمال شیوه های جنگ ترکیبی و شناختی خود دست برنداشته است،قشر فعال جامعه نوجوانان و جوانان می بایستی در تحلیل های عمیقتر از سوی تحلیلگران حوزه سیاسی و اجتماعی مورد توجه قرار گیرند.